Ստացվում է, որ հայ-թրքական փոխադարձ թշնամանքը, ցեղասպանության համար թուրքերի մեղքը երկկողմանիորեն փորձում են «սղացնել» ներողությունների տակ ու անցնել մահացու եղբայրության։
Սցենարը մոտավորապես էսպես եմ պատկերացնում՝
Ակտ չգիտեմորերորդ.
Նալբանդյան - Բաբացջան հանդիպում, որի ժամանակ ի թիվս այլոց, Նալբանդյանը Բաբացանին խոստանում է, որ էս քանի օրը կկազմակերպեն մի հատ նամակ, որտեղ ներողություն կպահանջեն։ Բաբացանը շտապում է վրա բերել, թե հույս չունենաք, թե կԳյուլը էդքան արագ կասի՝ ներող եղբայր-հայեր, բայց մի բան կմտածենք։
Ակտ չգիտեմորերորդ 1/ Հայաստանի Հանրապետություն
Վերևից իջեցրած հրահանգ՝ գրեք, պահանջեք ներողություն, հողեր չուզեք, փոխհատուցում չուզեք, թուրքերը մեզ հետույք են ցույց տալու, մենք էլ կոմպլեմենտար ազգ ենք, տոլերանտությունից պատռվում ենք, միայն ներողությունով կբավարարվենք, ճիշտ էնպես, ինչպես պատրաստվում ենք ազրների ու աշխարքիս ազնիվ խոսքով բավարարվել։ Գրվեց նամակը, ու ինտելլիգենցիայի էս սուղ չեղած պայմաններում գտնվեց 300 հոգի, որ ստորագրություն դրեց տակը, գտնվեցին նույնիսկ ցեղասպանություն ապրածների զավակներ։
Ակտ չգիտեմորերորդ 2 / Թուրքիայի խալիֆաթ Օսմանաթ
Թրքական տոլերանտության արձագանքը իրեն երկար չսպասեցրեց։ Օդի մեջ տոլերանտ լինելուց հեշտ բա՞ն։ Ամեն ազգ խոմ հարիֆ հայ չի։ Արցունքն աչքերիս կարդացի մեծ աղետների մասին Դեվլեթ Բահչելիի (իտալական ծագում ունի երևի) նամակը։ Գիտեմ, որ հիմա ազգիս 90% դուրս եկած թուրք է ման գալիս Երևանի փողոցներում, որ գրկի, եղբայրական համբույր մը դրոշմի դրանց թուրք մռութին ու ասի՝ տունս, կնիկս, երեխեքս քեզ փեշքեշ, արի, տիրի։

As to my poor self,  ինձ նման դատարկ նամակները չեն հուզում։ Թուրքը թուրք է մնում, քանի որ օդի մեջ ներողություն ասող թուրքը կյանքում չի համաձայնի, որ մենք տարածքներ ունենք ու իրենք պարտավոր են փոխհատուցելու ու տարածքներ վերադարձնելու։ Այ հենց սկսեն բախչելլիները պահանջել, որ մեր` իրենց անբարոյական նախնիների ու արնախում պապերի ձեռքով խլած տարածքները վերադարձվեն, ես կփորձեմ ընդունել էդ կարգի ներողությունը։

Թե չէ, հուզվելու համար էնքան լոկալ առիթներ կան, շատ էլ պետքս են թրքական ծագում ունեցող վեհ մտքերը։