?

Log in

No account? Create an account

  • The notion of "legitimacy" is a key one in US foreign policy toward adversary governments in countries that the US does not fear militarily (for example, because they have nuclear weapons). In the context of US foreign policy, the term "legitimacy" is a term of art that has a specific meaning. The usual notion of government "legitimacy" in international law and diplomacy, which the US applies to its allies without question, has nothing to do with whether we like the policies of the government in question or consider them just. Either you are the recognized government of the country, holding its seat at the United Nations, or you are not. Hardly anyone in Washington would suggest that the governments of Saudi Arabia, Bahrain, Jordan, or Israel are not "legitimate" because they were not elected by all of their subjects or because they engage in gross violations of human rights. Nor would many in Washington suggest that the governments of Russia or China are not "legitimate," however one might dislike some of their policies, their lack of democracy, or their violations of human rights. These countries have nuclear weapons and a permanent seat and veto on the UN Security Council, so challenging their legitimacy could have dangerous consequences. The US may complain about their policies, but there is no chance that it will challenge their "legitimacy."


and much more on Syria and wikileaks here


ասե՞մ ինչն է խնդիրը: նաև ինչն է:
ամեն ինչ, որ արվում է մեր կյանքում, ձևի համար է արվում, ոչ թե բովանդակության:

օրինակ շատ կենցաղային ու հոտավետ մի օրինակ: սանիտեկը:

բողոքել են մարդիկ շան հոտից, բակերի կեղտից, հակահիգիենիկ պայմաններից:
ի՞նչ են արել սանիտեկում: բակերը, որտեղ բողոքները շատ են եղել, տարել են, ջրել են: մի մեքենա ջուր են լցրել էդ աղբի տեղը:
նկարել են, դրել են ֆբ: որ թոզ փչեն, ձևը պահեն, որ տեսեք՝ գործ ենք արել:
ու ստացվել է: շատերը՝ վախ, վաաաաաախ, եկեք մեր բակերն էլ ջրեք:

իսկ բովանդակությունը մնացել է դատարկ: որ՛տև արել են ոչ թե հանուն մարդկանց կոմֆորտի, քաղաքի մաքրության, այլ հանուն ձևի:

ինչ է եղել իրականում ջրելուց հետո: էդ կեղտաջուրը հավաքվել է բակերում, հետո չորացել ու ...
բայց դա արդեն սանիտեկին չի հետաքրքրում: որ ասես, կասեն՝ էլի գոհ չեք, բա մենք ինչ անենք, մենք մեղավոր չենք և այլն:

եթե ուզենային մաքրել, այսինքն, եթե մտածեին բովանդակության մասին, ապա պիտի աղբը ավլեին, տեսնեին՝ ջուր լցնելու դեպքում ջրի ուղղությունը որն է լինելու, հատուկ հեղուկներով լվանային, մաքրեին, ճռճռացնեին: հետո նոր, դնեին ֆբ, եթե էդքան շատ էին մտածում զանգվածներին ուրախացնելու մասին:

բա՞

ու էսպես աղբի կառավարումից մինչև երկրի կառավարում (ներառյալ ընդդիմություն, որը նույնպես կառավարության բռնած ձևերին տեսք տալու ձև է)


մտնում ես երևանյան շոգի մեջ ու սկսում լող տալ կիսագիտակից վիճակում՝ բնազդաբար ճանաչելով ուղղություններդ:

զարմանում ես քաղաքը հեղեղած զբոսաշրջիկների ընտրության վրա: չկա՞ր մեկը էս մարդկանց խորհուրդ տար՝ հեռու փախչել էս արեգակնային հարձակումների ենթարկվող աֆալտ-բետոնից՝ անծառ, անծով, անգետ, անլիճ ու համարյա անշատրվան:

Նալբանդյան-Թումանյան խաչմերուկի շենքի շվաքին ծվարել է ծաղկավաճառ մի կին: տեսնում եմ, որ գունավոր հոտավետ մեխակներից ունի, որոշում եմ վերցնել:
- հես ա, էս չալաղաջներից տամ քեզ:

ու մի տեսակ մեխակները դադարում են մեխակներ լինելուց: գռեհկացել ենք, հաստատ ու ահագին:

բանկի անբարեհամբույր աշխատակիցների դեմքերին ու հերթին նայելով՝ որոշում եմ էնտեղից էլ դուրս լողալ:
ավելի լավ է՝ տուն հասնես: քանի ի վիճակի ես:

քանդած տպագրիչների շենքը, ցեմենտ խառնող ահռելի մեքենաները, փոշին, աղբը, աղբամանների հոտը...

քաղաքի անփառունակ ամառը:



Tags:

բա՞

տիպիկ ժամանակակից հայկական գյուղ

տուրիստներին էս ցույց տվեք, համ էլ ամեն ինչ բնական է: այսինքն՝ անբնական, բայց 25 տարի անփոփոխ կերպով ճիրաններում ապրող Հայաստանի համար լրիվ բնական:

«Ծով, մեղմ աշուն, լույսով ողողված կղզիներ, մանրիկ անձրևի թափանցիկ քող, որ ծածկում էր Հունաստանի անմահ մերկությունը: «Երանի նրան,- մտածում էի,- ով արժանի է կյանքում գոնե մի անգամ նավարկել Էգեյան ծովում»:

Աշխարհն այս շատ հաճույքներ ունի՝ կանայք, մրգեր, մտքեր, բայց վաղ աշնանն այս ծովը հատելը՝ մեկ առ մեկ մրմնջալով կղզիների անունները, իմ կարծիքով մեծագույն խնդություն է, որից հոգիդ կարող է ճախրել Երկնքում: Ուրիշ ոչ մի տեղ այդքան հանդարտ ու սահուն չես տեղափոխվում իրականությունից դեպի երազ: Նրանց սահմանները նոսրանում են ու նույնիսկ ամենահին նավերի կայմերը ծիլ են տալիս  ու խաղող: Իսկապես, ասյտեղ՝ Հունաստանում, հրաշքն անհրաժեշտության անխուսափելի պտուղն է:»

Նիկոս Կազանձակիս
«Հույն Զոռբան»

քաջ նազար ստայլ

«Վարչապետը հանձնարարեց ապահովել նոր ուսումնական տարվա պատշաճ մեկնարկը»

- սեպտեմբերի 1-ը չուշացնել
- էդ օրը ուրբաթ օր թող ըլի
- աշնան սկիզբը թող ըլի

իսկ տուրիզմը վիզաների ազատականացմամբ «զարգացնելուց» հեշտ բան չկա:
բա հո տնտեսություն չե՞ն զարգացնի: կրթություն-բան:

հեն ա, սպասարկող երկիր կդառնանք, առնվազն 3 լեզվի իմացությամբ:



հայկական գյուղի մասին

էն, որ կա իրականում և էն, ինչ կարելի էր անել Երևանում էշ-էշ սարքելու տեղակ:

******

- [ասենք] Հովակիմյան Վաղինակ Սերգեյի, - ներկայացավ պապիկը՝ մեզ հեռվից ձայն տալով: - Ես Մինասի դասարանցին եմ եղել...
երեխեքն արտագաղթած, տունը հնամաշ, գյուղը կիսաքանդ:
Մինասի տան տեղն էինք հարցնում: նկարագրեց՝ ոնց մոտենալ: կարծեմ էս ավերակներից մեկն էր:
ի՜նչ բնություն, ի՜նչ անտաշ լեռներ, ի՜նչ հստակ գծեր...

... Կրետեում մի գյուղ կա՝ Ֆոդելե: լեգենդ կա [ըստ իս ստեղծել են], թե Էլ Գրեկոն էդ գյուղում է ծնվել, չնայած հետազոտողները հակված են Հերակլիոնում ծնված լինելու վարկածն ավելի հավանական համարելուն:
անհայտ ավերակների վրա տուն են վերականգնել, գյուղը դարձրել կղզու այցեքարտերից: կոկիկ, ծաղկող, խնամված: տարեկան քանդակագործության մրցույթներ են անցկացնում-բան... Էլ Գրեկոյենց «տանը» նայելու բան գրեթե չկա, Էլ Գրեկոյին «պատկանող» միմիայն հայտնի նկարների ֆոտոներն են, ոչ մեկի չպատկանող վրձիններ ու չորացած ներկեր...
բայց գյուղն էնքան լավն է, որ քեզ խաբված գրեթե չես զգում, կամ դեմ չես, որ՛տև լավ տեղ ես ընկել...

իսկ էս տգետները, էս լուզեռները քաղաքի մեջ արհեստական գյուղ են ուզում սարքել:
իսկական գյուղը թողած: Մինասի Ջաջուռում, օրինակ, ի տարբերություն Էլ Գրեկոյի Ֆոդելեի, Մինասի նկարներից կան: լեգենդ չի, իրականություն: ոտքից գլուխ Մինաս շնչող իրականություն կա:

ի՞նչ ասես, ի՞նչ սպասես, ի՞նչ հասկացնես...

ատանկ

ՋաջուռCollapse )

փաստորեն էս խելոքներին թվաց, թե Հայաստանի տնտեսությունը էս 25 տարի որ չի զարգանում, փողերի տեսքից էր, վրաների դեմքերից:
Թումանյանի ու Չարենցի աչքը լավը չէր, էլ ուր մնաց Իսահակյանի:

դե լավ, հըլը Սարոյանին փորձեք:

կարող ա իսկականից ձեզնից չի



Jul. 11th, 2017

Ռուսաստանն ամեն ինչ ուզում է, որ իր ուզածով լինի էս տարածքներում:
հանուն արդարության, Ադրբեջանին իր ծախած զենքի գումարներից ՀՀ բյուջե էլ պիտի փող մտներ:

ախպերափայ, տըկ ախպերափայ

Jul. 10th, 2017

հետաքրքիր ստացվեց էս ոսկե ծիրանի ռեյտինգի գցումը:

/էնպես չի, որ ես հիացած եմ ոսկե ծիրանով, դրա կազմակերպչական որակներով և այլն, բայց դե ինչ-որ մշակութային տեղաշարժ էին փորձում անել տարիներով: ինչ-որ բան ստացվում էր, շատ բաներ՝ չէ, բայց դե: գոնե փորձում էին: համաշխարհային հզոր դեմքերի էին կարողանում հրավիրել, բերել և այլն, հասարակ մահկանացուներն էլ ուրախանում էին:
գոնե ինչ-որ տոնի ու դրականի զգացողություն կար էս ամենում/

և հանկարծ սողոսկում է էս լգմպտկկ թեմատիկան: ագրեսիվ փոքրամասնությունը ու նրան սատարող տարբեր դեմքեր (չնայած, էս դեպքում նույնիսկ ահագին միանման) մեկ էլ սկսում են աղմկել, հարայ-հրոց, թե մեզ էլի արգելեցին:

զանգվածային յախքերը ուղղորդվեցին դեպի ոսկե ծիրանը (ուղղորդվեցին, որ՛տև ինչքան հասկացա, խնդիրն եղել էր տարածքների վարձով տվողների հետ, ոչ թե հենց ծիրանի):

ու նայում ես մի քիչ քլիք ես անում էստեղ-էնտեղ ու հետևյալ ժամանակագրությունն է ստացվում:

և այսպեսCollapse )


Սևանի ջուրը ուզում են քաշել: լրջագույն հարց ա: էկոլոգիայի հերն անիծող:

«ուր է եկեղեցին», - վրդովված պիտի հարցնեին ամբոխները վրոդովված, էն էլ կաթողիկոսը կանչեց էդ ջրային տնտեսության գծով եսիմինչյանին, հարցուփորձ արեց, ով գիտի՝ ինչ ասեց, ոնց միջամտեց, ով գիտի՝ կարո՞ղ ա լսեն, և այլն և այլն...

«ինչ գործ ունի եկեղեցին» - այնուամենայնիվ որոշեցին վրդովվել ամբոխները վրդովված, որ՛տև մեջները կրում են բոլշևիկու հարյուրամյա գենը

սենց էլ ապրում ենք



ապրիլի տղաները հետ են գալիս: որ մեզ մենակ չթողնեն



էս կարգի վայրենություն չես պատկերացնում: չես ուզում հավատալ, պատկերացնել, որ Հայաստանի դատական համակարգը դեռ ի վիճակի է նման բաներ անել:
մի կողմից կապ չունի բացարձակապես՝ Արա Խանդոյանին են ծեծի ենթարկում՝ ազատամարտի պատմությունը մեջքին, թե իրենց խմբի շարքային անդամներից մեկին: որովհետև օրենքով արգելված է մարդկանց ծեծի ենթարկելը:

մյուս կողմից էլ շատ մեծ կապ ունի: որ՛տև չի կարելի էդ աստիճանի հաստագլխի տեղ դնել քեզ, որ իբր չես հասկանում՝ ում վրա ես ձեռք բարձրացնում:

երբ որ էն թուրք դիվերսանտներին ամեն օր լողացնելով, լպստելով պահում եք՝ ի ցույց աշխարհի, որ դուք շատ ցիվիլ եք ու հումանիտար, գրողը տանի, ո՞նց է ձեր ձեռքը բարձրացնում հայրենակցի վրա: էդ ձևով: էդ աստիճանի (չնայած, աստիճանը իրականում պիտի լինի 0, այսինքն՝ ոչ մի աստիճանի):

կա՞ էդ մարդկանց վրա հոդված: դատեք: մարդավարի: օրենքի խստությամբ տվեք պատիժը:

բայց հո դուք Թուրքիան չեք, արա, դուք Հայաստանն եք: տեղը չե՞ք բերում: ձեզ ո՞վ իրավունք տվեց իմ երկիրն էդքան իջեցնելու:


Tags:

շատ հավեսին նախագիծ: հավեսին ապրանք: ով կարող է, օգնեք դրական մարդկանց դրական ու նորարար գաղափարներին:

https://www.indiegogo.com/projects/volterman-world-s-most-powerful-smart-wallet-powerbank#/


Jun. 26th, 2017

մեռնեմ ձեռքներիդ զորությանը



էս տղան ամսի 16-ի զոհերից մեկն է...



հ.գ. ես ճիշտն ասած չեմ հասկանում ՊՆ-ի էս լռությունը: ակնհայտ է, որ վիճակը լարված է, իսկ մեզ պահում են ոնց որ բանկայի մեջ՝ սպասումներից ու անորոշությունից օդներս պակասում է:

ոնց որ ձեռ առնեն


երեկվա լուրը, որ Արարատյան հայրապետական թեմի ջահելները պատրաստվում են տրանսպորտային տարբեր միջոցների վարորդներին՝ վերջիններիս կողմից պաշտելի աչքի ուլունքների ու մի դոլարանոցի բուրգի պատկերի փոխարեն առաջարկել խաչեր կախել իրենց մեքենաների հայելիներից, թնդացրեց ֆբ-ն ու նրա առաջադեմ զանգվածներին:

ինչի՞ համար, - զարմանում ես:
ի՞նչ վատ բան կա, - շարունակում ես զարմանալ, - որ էդ զզվելի մուսուլմանական անճաշակ ու գռեհիկ աչքի ուլունքների ու փողապաշտական ծեսերի փոխարեն մարդկանց առաջարկում են խաչ և, հետևաբար, ճիշտ ուղղությամբ իրենց աղոթքներն ուղղելու հնարավորություն են տալիս:
կրթում են:
գլխի են գցում, որ կարելի է էսպես, որ ճիշտը սա է:

ու ծաղր ու ծանակ, մունաթ և այլն: անգամ իմ կողմից շատ սիրելի ու հարգելի մարդկանց կողմից: ադեկվատ մարդկանց կողմից:

զարմանում ես ահավոր:
ու տխրում:
էս աստիճանի, անառողջ անհանդուրժողականության համար:
որ կա քո կողմից շատ սիրելի ու հարգված մարդկանց մեջ:
նեգատիվ լցնող անհանդուրժողականության համար:


պետականության մասին

Անուշ Նագգաշեանը իր գրած մի գիրքն ինձ նվիրեց՝ «Այդ սերմը ես էի...»: գրքում Ցեղասպանությունը վերապրած նրա ընտանիքի պատմությունն է:

ընթացքում որոշ մտքեր հավաքվեցին:

կոտորածների, պետականության ու մեր մասին:

ահավասիկ


Սասուն Մկրտչյան

Երեկ Սասունը դարձավ 28 տարեկան:



Profile

noni_no
noni_no

Latest Month

August 2017
S M T W T F S
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by chasethestars