?

Log in

Մաուգլի

հիմնականում համաձայն եմ: մանավանդ որ սովետական Մաուգլին սիրածս մուլտերից մեկն է:

«Маугли» США и СССР: Каких детей воспитывает идеология через мультики


Jan. 15th, 2017

Օրուելի 1984-ը վերջացրեցի: անգլերեն կարդում էի, ու զուգահեռ հետաքրքիր էր, թե հայերեն ոնց են թարգմանել իր հնարած բառերը:

էսօր գրախանութում հայերենը թերթեցի: դե անգսոցը (ingsoc) իմ պատկերացրածով էր:

newspeak-ն ու doublespeak-ն էի փնտրում: երկրորդը չգտա: իսկ նյուսպիքը տեսա, որ «նորալեզու» են թարգմանել: ու հեչ չհամաձայնեցի:
բացի նրանից, որ լեզու-ն language-ն է, իսկ speak-ը խոս-ը, ըստ իս սխալ էր գեղեցկացնելու ու հարթեցնելու փորձը:

Օրուելը խոսում է լեզուն տգեղացնելու, կրճատելու, կտրտելու ու աղքատացնելու մասին (դրան զուգահեռ նաև լեզվամտածողությունը), նմանակում է սովետին՝ պրակտիկ ու տգեղ հապավումներով: ա-լյա բուլգակովյան абырвалг:
հետևաբար, նյուսպիքը պիտի լիներ նորախոս կամ նորխոս՝ հնարավորինս տգեղ, անհարթ, հակիրճ ու անհոգի:

ըստ սեփական համեստ իս:

ատանկ



տիպիկ սոցցանցային

ԱՄՆ դեսպանի մեքենան կանգնել է անցումի վրա: ինչ-որ ռեսուրս նկարել, տեղադրել է: Դեսպանը, լինելով Ամերիկայինը և ոչ Ռուսաստանինը, արագ ներողություն ու շնորհակալություն է ասել:

ու գնացել են մեկնաբանությունները:
1. ամենաշատ լայք հավաքողներից է, բնականաբար, հայ խախտողներին վիժվածք անվանող մի մեկնաբանություն - էս որ մի կողմից՝ «յախք էս հայերից ու իրանց գենից զզվում եմ», մյուս կողմից գրանտի ու գրին քարտի հույս կա:
2. հատկանշանական է՝ «լավ ա արել, քո նախագահից շատ բան ա արել էս երկրի համար» մեկնաբանությունը, որի տերը դեսպանատան աշխատակից հայ է:
3. կան նաև այսպիսի անձնուրացներ՝ «Լավա արել։Ես եմ իմ սեփական Ոտնատեղն Շարժական տվել ԱՄՆ»

իսկ թե քանիսն են էդ նյութն իրենց ֆիդում տեսել ու լռելյայն անցել կողքով, հայտնի չի: բայց ամենակարևորն է:)

սենց էլ ապրում ենք

փողոցներում քիչ-քիչ սկսում են ավելանալ կուսակցությունների գրասենյակները:

ֆբ-ներում՝ sponsored ազգափրկիչների գրառումները:
ստի ժխոռ ամեն կողմից:

սահմաններում զինվորները ցրտին կանգնած ո՛չ քարոզչություն են տանում, ո՛չ ընտրվում են, ո՛չ էլ կարիերա են սարքում: նրանք պահպանում են հավերժականը, ու էդ բոլոր Ունայն Ունայնությաններին ու նրանց կուսակցություններին էլ ձեռքի հետ:



ապրիլի հերոսները

խոսքեր չկան:
անպայման նայել է պետք




մենք էնքան քիչ բան գիտենք ինքներս մեր մասին: էլ ուր մնաց ավելի գլոբալ ու համամարդկային բաների:
էս նկարն էնքան խորն է:
մի կողմից Քրիստոսի ծնունդն ու մոգերի երկրպագությունն է: մյուս կողմից՝ մոգերը կանայք են, հայ կանայք, բերածներն էլ այլ տեսակի նվերներ: Քրիստոսին: մեր Մանուկ Քրիստոսին:

եթե չխորանանք, այլ ուղղակի փորձենք գլխի ընկնել խորության մասին, կստացվի խորանալ պատկերի գեղեցկության աստիճանի մեջ: ու Մինասի հզորության: խորության: այ էդ մեր՝ ինչ տեսակի լինելը հասկանալու ունակության մեջ:

ու երկրպագող կանայք ինչքան սիրուն են: իսկ մայրը, որ կարծես թե Հայաստանն է՝ ծեր ու էլի շատ գեղեցիկ:

քիչ ծաղրեք իրար: քիչ կերեք իրար: եթե Մինասը մեր մեջ ուրիշ խորություններ է տեսել, ուրեմն լռություն է պետք պահել: փորձել դառնալ էդ ուրիշ խորությունների տերը:

նկարըCollapse )


եսիմ

2017

Ժամանակ է պետք, որ սովորենք, որ արդեն 7 է 6-ի փոխարեն:

թող խաղաղ ժամանակներ գան մեր երկրի համար:
իսկ կռվի ու պատերազմի դեպքում՝ մենք լինենք անկորուստ: թող որ:

ի դեպ, շատ բացասականի կողքին, որ տեսանք անցած տարի, գոնե մի շատ կարևոր բան եղավ՝ Հալեպն ազատագրվեց: ինչը նշանակում է, որ դեռ ամեն ինչ կորած չի էս աշխարհի համար՝ չարիքի դեմ կռվի մեջ:

Խաղաղության Տեր Աստված, Հիսուս Քրիստոս, խաղաղության մեջ պահիր աշխարհի էս մի կտորը:


ուղղակի մտածում եմ:
հիմարություն կլինի ապրել՝ ձևացելով, թե ապրիլը չի եղել, վշտի մեջ գտնվող ընտանիքներ չկան ու մանավանդ ամենաթարմը՝ էսօրվա զոհերը չկան:
հիմարություն կլինի ձևացնել, թե կողքներս աղքատներ ու սովածներ չկան:
ու որ ամենակարևորը՝ չհասկանալ, որ էդ ամենը կարող է պատահել ամեն րոպե ամեն մեկիս հետ:

բարոյականության քարոզ չեմ տանում:
ես իսկականից չեմ հասկանում՝ ինչ կա նոր տարու մեջ նշելու: մանավանդ տենց էքստազի մեջ ընկնելով:
ասում են՝ լֆիկն անգամ քարտեր է տրամադրում, որ չգիտեմինչքան գումարի առևտուր անեն, հետո տարվա ընթացքում փակվեն: եթե ճիշտ է, ուրեմն մեր խելքից է:

Dec. 27th, 2016

իհարկե, հատկանշական է, որ Վարդան Այվազյանին մեդալ են տալիս:
բայց նաև հատկանշական է, որ Հայաստանի աղքատիկ Հանրապետության նախարարություններից մեկի կազմակերպած ընդունելությունը տեղի է ունենում Մարիոթ Արմենիա հյուրանոցում՝ էս չեղած ու ճգնաժամային տարում:

1000 դրամ

փաստորեն Սոչին օդանավ ուտող դուրս եկավ: երեկվանից մտքիցս չի գնում մեր օդանավը, որ ընկավ Սոչիի մոտ:(


ուռոդների մասին

ինչքան էլ որ ես զզվում եմ ու չեմ սիրում թուրքերին, եթե դրանց հետ նման ողբերգություն է պատահում, ես չեմ կարողանում ուրախանալ: լուրջ եմ ասում:
ուրիշ բան զինվոր-բաները, որ զենքն իմոնց վրա են պահում, պատերազմի դաշտում, սահմանում:
բայց սենց՝ բժիշկ, երգչախումբ, լրագրողներ... իսկական ու շատ մեծ ողբերգություն:

ու խնդրեմ, մի ուռոդ՝ Պորոշենկոյի խորհրդականը: ի՞նչ ասես, ինչ անուն դնես սրանց:

Советник Порошенко предложил принести к посольству России «Боярышник»



ռուսական օդանավի վթարը ահավոր է: մեղք էին:( իսկական ողբերգություն: տոներից առաջ, Սիրիա թռչող: 92 հոգի:

աննկարագրելի է, ափսոս


ուրեմն էս էլ որերորդ անգամն է, հայտնի հեքիաթների փոքր գրքերն առնելուց հետո, զգում եմ, որ տեքստն էն չի (դե փոքր էդ սուտի գրքերն էլ հաստ են, հեշտ չեն պատռվում, երեխեքի ձեռքը տալը հարմար է):

ասենք՝ Թումանյանի «Պոչատ աղվեսը» վերցնում ես, որ կարդաս՝ շարադրանքի լեզվից սկսում է շունչդ կտրվել: Թումանյան չի: Այն, այս, այնքան, որքան ... վատանում ես:

ախր, Թումանյանի հեքիաթն առնում ես, որ կարդաս, ու երեխեքը հենց Թումանյանի լեզուն լսեն, չէ՞:

Մի պահ, սկսել էի կասկածել, որ երևի ես լավ չեմ հիշում, որ երևի էդ հեքիաթներն էդպես են գրված եղել...

հետո հասկացա, որ ուրեմն էս մեր գրահրատարակիչներից ոմանք վերցնում են ու վերաշարադրում են հեքիաթները: երևի ինչ-որ մի անտաղանդի հանձնարարում են յուրովի փոխադրել հեքիաթը: մի քանի անտաղանդ նկար են անում, ու գիրքը պատրաստ է:

չգիտեմ՝ արդյո՞ք մեզ մոտ ասենք Թումանյանի հեքիաթների վրա հեղինակային իրավունքի խիստ օրենքներն են գործում, որ էս ձևով հրատարակիչները փորձում են պլստացնել, թե ուրիշ բան կա: համենայն դեպս անտանալի վատ են անում:

իսկ թե ի՛նչ նկարներ են «զարդարում» էդ կարգի գրքերը, առանձին թեմա է:

ատանկ

եսիմ
էս տարին տարբեր դեմքեր ցույց տվեց: սենց կլոր ու ուղիղ դեպի իմ եսը ուղղված՝ շատ լավ բաներով:

բայց էս տարին ինձ համար կոնկրետ դեմքերի խորհրդանիշ դարձավ: ու առավել հստակ՝ Աբաջյան Ռոբերտի ու Աբգարյան Տիգրանի դեմքերով:



Էդ գիշեր Ձենով Հովան Դավթի վրա էրազ տեսավ:
Ասաց. - Աստվա՛ծ գիտի, մանուկ Դավիթվ կա՞, թե չկա:
Կարելի է, որ մեր Դավիթ
Շուտով էսա էրկիր կը գա:
Ու մե՛ջ մեր հողուն է մտե:
Ձենով Հովան կնկան ասաց.
- Սառյե՛, Սառյե՛, դու վե՛ր էլի: Սառյեն ասաց.
- Այ հալևոր, ինչի՞ չես թողնի, որ քնենք:
Ձենով Հովան ասաց. - Սառյե,
Օտար զարմից ես դու, քո սիրտ հեչ չի՛ ցավի:
Վե՛ր էլի, վե՛ր:
Դու վե՛ր էլի, իմ սիրտ բա՛ց, տե՛ս.
Էսօր մեր քաղքի պարիսպ կայնե՛ր էր,
Մեր թազա բաղ կանաչեր էր,
Մեր ջահեր քաղքի պարսպին վառվեր էր,
Մեր բաղի պլպուլ կանչեր էր.
Կա չըկա, մեր որբ Դավիթ մեջ մեր հողին մտեր է:

արևմտյան լրատվամիջոցները լռում են էս ամենի մասին




թլոր Դավիթ

Բերին զԴավիթ դրին սեղանի մոտ.
Ոսկին մի կողք լցրին, կրակ մի կողք:
Դրին Դավթի առջև, ասին.
- Դա՛վիթ, ա՛ռ, ա՛ռ, ո՞ր մեկ կուզես:
Դավիթ իր ձեռ պարզեց ոսկուն,
Հրեշտակ ձեռնեն բռնեց, տարավ դեհ կրակ:
Իր մատ որ կրակին կըպավ, կրակ կպավ մատին.
Մատ էրելով՝ տարավ բերան, լեզո՛ւն էլ էրեց:
Տղան վըժժաց, էլաց:
Կրակ բերնեն դո՛ւրս հանեցին:
Իսմիլ խաթուն Դավթին գրկեց, էլաց:
Դավիթ էլ էլաց:
Իսմիլ խաթուն ասաց. - Ո՛րդի, Մելիք,
Դու հո տեսար, էնօր ըսպանել մեղք է:
Դու կ՛ասեիր՝ թե իր չարությունեն արավ,
Ապա տեսա՞ր՝ միամիտ է,
Չը հասկացավ, ձեռ տարավ դրավ վեր կրակին,
Հալա լեզուն է; էրեց, էլավ թլոր:
Բարեխիղճ մարդն ասաց.
- Թագավոր ապրած կենա,
Իմ խոսք ճի՞շտ է, ճիշտ չէ՞:
Ասաց. - Հա՛, շա՛տ ճիշտ էր քո խոսք:
Անխելքությո՛ւն արավ, խելք չի՛ հասնի:


Profile

noni_no
noni_no

Latest Month

January 2017
S M T W T F S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by chasethestars