?

Log in

ասում են՝ Պերմյակովին դատապարտեցին ցմահ ազատազրկման:

երնեկ մեզ, էլի:
թե էդ ինչ տեղի ունեցավ, ոչ մեկս էդպես էլ չհասկացանք: կարևորը՝ արժաի պատիժ, բլա-բլա-բլա




Tags:

մի խոսքով, դատարկ բաներով շատ ենք լցնում մեր կյանքը:

էսօր ապրիլյան պատերազմում զոհված երկու առյուծների՝ Գևորգ Վարդանյանի ու Ադամ Սահակյանի ծննդյան օրն է: նրանք էսօր իրենց 20-ամյակը կտոնեին:

ու իրենք զոհվել են հանուն մեզ:
էսքան պարտավորեցնող ու էսքան ցավոտ 20-ամյակներ:

պարզվեց, որ պահապան հրեշտակներն էլ են ունենում ծննդյան օրեր ու 19 - 20-ամյակներ



Aug. 18th, 2016

Նիկոլի հոդվածը կարդացի:
ընդհանուր կարևոր ինֆոն շատ էր: պլյուս հարցերը, որ բոլորս ենք տալիս:

բայց ուրիշ կարևոր բանի վրա ուշադրություն դարձրեցի:

Արցախի կառավարությանն ուղարկված դրամական օժանդակության ուղիղ կեսը ուղարկվել է Հայաստանից: մնացածը՝ մնացած աշխարհի հայությունից:

քիչ ենք մնացել, մեծ մասամբ աղքատ ենք, էս ենք, էն ենք: բայց ՏԵՐ ենք:
ուրախ եմ, որ բարեգործության ենթարկվողներից ու օգնություն ստացողներից վերածվում ենք տերերի:

հասկացաք, չէ՞: հա՛մ էստեղ ապրելով ենք տեր էս երկրին, հա՛մ էլ մասնակցությամբ: մի կողմից ծառայում ենք բանակում, մյուս կողմից ծառայում ենք բանակին ու հողին:

այ էն 100 նահատակների արյունը մեզ թող ապրել սովորեցնի:



մարդ էլ ինձ պես էս աստիճանի չհետաքրքրվի օլիմպիադիայով, բայց առավոտվանից լաց լինի ու չհանգստանա:
Արթուր ջան, որ հաղթեցիր, Ռոբերտ ջան, որ հաղթանակած ես արդեն հավերժության մեջ... չգիտեմ, նկարագրել չի լինում:

բայց որ ասում եմ՝ մեր տղերքը ընտիր տղերք են, գիտեմ ինչ եմ ասում:
ու չի մարում ապրիլը ազգիս մեջ, չի մոռացվում:
չի մոռացվի, կտեսնեք

պուճուր նախաբան

նախախորհրդարանն իմ դուրն ահավոր չի գալիս: իրենց արած ոչ մի բանը էն չի:
հետևաբար
ՊՊԾ գնդի գրավման գործողությունը հերիք չի վտանգավոր էր, լուրջ ռիսկերով լի, դեռ մի բան էլ կազմակերպիչների մեջ նախախորհրդարանը կար: և հետևաբար ահավոր լարված էի:

բայց ես շնորհակալ եմ ՊՊԾ-ն գրաված, բայց հետո ինքնակամ զենքերը վայր դնող խմբից: զենքերը վայր դնելու համար եմ շնորհակալ: շնորհակալ եմ էէդ որոշումը կայացնելու համար:

ոմանք փորձեցին իրենց ահաբեկիչ ներկայացնել, բայց ընթացքը ցույց տվեց, որ տեղ-տեղ պետությունն ի դեմս ոստիկանության շատ ավելի կոնկրետ ահաբեկիչ դուրս եկավ՝ բառացիորեն բնակչությանն ահաբեկելու համար շատ վատ քայլերի դիմեց:

ես չգիտեմ ըստ օրենքների ու դատավարության ընթացքի, ՊՊԾ գունդը գրավողներին իրավաբանորեն կկպցնե՞ն ահաբեկիչ պիտակը, թե՞ ոչ, ժամանակը ցույց կտա: հուսամ, որ ոչ: մանավանդ, որ մարդիկ էդպես չեն էլ ընկալի նրանց:

համենայն դեպս, ինչ-որ շատ կարևոր բան տեղի ունեցավ մեր մեջ: էլի համաշխարհային գծած ու ընդունված խաղի կանոնները մեր դեպքում հօդս ցնդեցին, ազգս ինքը թելադրեց իր կանոնները:

ամիսների ու տարիների հեռավորությունից միգուցե էս ամենի պատկերն այլ լինի, ի հայտ գան, ո՞վ գիտի, անուններ, խաղացողներ և այլն, բայց էս պահին, էս պահի դրությամբ կարևոր բան ունենք փաստելու՝ պայթյունավտանգ ու արյունալից իրավիճակը լուծարվեց հնարավորինս խաղաղ ձևով:
ափսոս, շատ ափսոս, երկու տների փլված սյուները՝ երկու ոստիկանները:

ու երանի էն օրը, երբ մենք ի վիճակի կլինենք այլ՝ ավելի ադեկվատ, աչքին հաճելի, քիմքին ախորժելի, նվազ զզվելի ղեկավարություն ունենալ:

մոտավորապես էսպես




Jul. 27th, 2016

էս հարցազրույցը կարդացեք անպայման

http://www.1in.am/1966870.html


ինձ թվում է՝ ազատամարտիկների մասնակցությունը էս ամենին (կազմակերպիչներն ինչ նպատակներ են ունեցել իրենց ներգրավելով, դեռ պարզ չի, կամ հստակ չի) հենց է՛ն նախազգուշացումներն են Սերժին՝ տարածքներ հանձնելու փորձի մասին:

ապրիլյան պատերազմի հետագա բացահայտումները բանակի վիճակի, թալանի աստիճանի մասին և Սերժի՝ Ալիև-Պուտին ալյանսի հետ ձեռքսեղմում-պաչպռոշտիները, 800 հա տարածքը թուրքերին նվիրելը, էս ժողովրդի հետ էդ տոնով խոսելն ու էդքան վերամբարձ վերաբերմունքը վերջին կաթիլներն էին, որ չհանդուրժեցին մարդիկ: ես էդպես եմ հասկանում:

նայում էի Արայիկ Խանդոյանի մասին ֆիլմ: մարդն արդեն 25 տարի խղճուկ տնակում, սոցիալական ոչ նորմալ պայմաններում է ապրում, բայց ոչինչից չի դժգոհում: ոչինչի համար չի զղջում: հետևաբար, սոցիալական խնդիրներով իր նման մարդկանց նման քայլի չես մղի:

ու ես վախենում եմ էդ մարդու կյանքի համար: մանավանդ հիմա:



Սասնա Ծռերը Սանասար Բաղդասար, Մհեր, Դավիթ ու էլի Մհերն են:

Դավիթը, որի հարսանիքին աղացած ալյուրի փոշին պահելու համար, իրական սասունցիք իրական ալրաղացում ալյուր չէին աղում:

սրբացրած Դավիթը:
ձի շալակող ծուռ Մհերը:

էս խմբի հավաքականության հանդեպ դեռ ոչ դրական, ոչ էլ բացասական վերաբերմունք չունեմ:

բայց մի նույնացրեք:
մի ջրիկացրեք էդ թանձր-թանձր, թունդ գինին: ժամանակը դեռ պիտի գնահատի իրենց, բայց իրենք իրական մարդիկ են, իրենք էպոս չեն դառնալու:



էն Րոմանտիկ ոստիկանին փաթաթված նկարից պրծանք, հիմա էլ հուզախառն պաթոսով տարածում են, որ Օսիպյանենց զենք են տվել, բոլորով հարգել են զոհված ոստիկանի հիշատակը:

իջե՛ք գետնին, ռոմանտիկ բաներ մի փնտրեք էս ճգնաժամի մեջ: ռեալ մարդ է զոհվել, ռեալ դեռ կարող է էլի զոհվեն, Աստված չանի, ռեալ ու շատ վատ կարող է վերջանա էս ամենը:

ցավոք սրտի:



Jul. 20th, 2016

Նիկոլին հալալ ա:
ես չէի պատկերացնում, որ երբևէ կասեմ դա:
բայց ակնհայտ ա, որ ինքը 2008-ից հետո հետևություններ ա արել:
ինքը շատ ադեկվատ ա աշխատում: ու միակն ա ամբողջ երեսփոխանակույտում, որ սրտացավ ա, որ ամեն ինչ անում ա, որ իրավիճակն ավելորդ չլարվի:

անցած տարվա էլեկտրիկԵրևանում էլ էր դա երևում, ուղղակի սա շատ ավելի լուրջ ու վտանգավոր իրավիճակ ա:



քիչ էր մնում մոռանայի

տեսաք, չէ՞, ոնց 2 մլն ծպտյալ հայերի մեջ հուլիսի 16-ի գիշերը գենետիկ հիշողության հզոր խլրտումներ տեղի ունեցան ու ազգային գիտակցության զարթոնք եղավ, Մուշն ու Սասունը ազատեցին ու մեզ էին սպասում, որ միավորեն Արևմտյան ու Արևելյան Հայաստանը:

էն էլ մենք էլի ֆեյսբուքում լռված էինք

Jul. 17th, 2016

ռուս ու ամերիկացի հավաքվում են Արցախի հարց քննարկելու, մի րոպե լռությամբ հարգում են Նիցցայում տեղի ունեցած ահաբեկչության զոհերի հիշատակը: դեմ չեմ:

ուղղակի մտածեցի՝ տեսնես ապրիլի պատերազմից հետո որ հավաքվել էին, գոնե կես րոպե լռությամբ մեր զոհերի հիշատակը հարգեցի՞ն, թե՞ չէ:

ամենայն հավանականությամբ՝ չէ



Jul. 17th, 2016

Աստված մեր ժողովրդին միշտ օրհասական պահերին իմաստություն է տալիս:
հիմա էլ տա:

Հիմնադիր խորհրդարան կոչվածը ապստամբություն է անում իշխանություն կոչվածի դեմ: արանքում՝ էլի մենք:


Տեր Աստված, զինվորներիս ու երկրիս սահմաններն անփորձանք ու խաղաղ պահիր:
էսքանի մեջ մենակ մեր կռիվն է արդար ու մեր ճշմարտությունը՝ բացարձակ արժեք:


Jul. 9th, 2016

թուրք ու քուրդ երկրիդ համար կռիվ են տալիս, աշխարհը նոր քարտեզներ է գրում-ջնջում, սրանք մի հատ բրենդինգի մեջ էլ Մասիս չեն ուզում դնեն:
Հայաստանը կորցնում է իր դեմքը՝ ձեռք բերելով գունավոր քարկտիկի քարերի իմիջ:

անմոռուկների դարաշրջանը, երբ 800 հա-ն արդեն անիմաստ տարածք է՝ նամանավանդ ըստ մեր նախաձեռնողականության և այլն և այլն



պապն Հոռոմի և այլն

էս պետք է ուշադիր նայել նրանց, ովքեր Հայ առաքելական եկեղեցու անդամ են իրենց համարում: Ոչ թե ուղղակի մկրտված են, գիտեն, որ մեր եկեղեցին սենց-նենց, այլ որ ակտիվ անդամ են:

նրանք, որ պատարագների են մասնակցում, որ ամեն կիրակի ամենայն գիտակցությամբ խոստովանում են Սբ Երրորդությանը, երկրպագում են Քրիստոսին ու Խաչին, ովքեր արտասանում են «Հաւատամք» ու հետո էլ ձեռքի ափերը դարձնում են ու ասում՝ «իսկ որք ասին, թե...»

մնացածները կարող են նայել, կարող են չնայել:
չեմ պատրաստվում վիճել ամենինչահավատության շուրջ, բոլոր մարդիկ եղբայր են, հավատանք, սիրենք, իրար հետ կիսենք-չկիսենք-ների շուրջ: Լենոնի «imagine»-ը լավ երգ է, բայց էդ գաղափարներն իմը չեն, հետևաբար դրա մասին չեմ վիճելու:

իսկ Հոռոմի պապի մասով ասեմ, որ ես իր մասին էսքան վատ կարծիքի չէի: բայց եթե մեկը, ով կոչումով ու աստիճանով Քրիստոսին պիտի խոսոտվանի՝ որպես միակ Աստծու, ու հանկարծ սենց ամենինչահավատության քարոզ է տանում, էն էլ Խաչի փոխարեն Հիսուս տիկնիկով, ապա, էլ ի՞նչ ասեմ: Քաղկեդոն-մաղկեդոն խաղուպարեր են էս ամենի կողքին:



Jul. 8th, 2016

Բաղադասար էլավ, զիր կին առավ, գնաց Բաղդադ,
Սանասար մնաց Սասուն:
Բաղդասար անորդի մնաց:
Սանասարին, Աստված էտու,
Լաչ մի էլավ, անուն էդին Վերգո:
Քանի մի տարի վերա անցավ,
Սանասարին էրկու տղա էլ էլավ,
Մեկի անուն էդին Ձենով Հովան,
Մեկի անուն՝ Մհեր:
Էդոնց մեջ Վերգոն իսկի բանի պետք չէր;
Ձենով Հովան էնպես ձենով էր,
Որ յոթ գոմշի կաշի կը թափփեր զի՛նք
Ու նոր կը բոռար, որ չըլնի պատռեր,
Մհեր քանց էն էրկուսն էլ հունարով էր:

Մնաց: Սանասար, մահու օրն էկավ, մեռավ:
Ծովինար խանում, էնոնք զըմեն մեռան:
Մնացին Քեռի Թորոս, Դեղձուն,
Վերգո, Ձենով Հովան ու Մհեր:
Ընկավ Մհերի ժամանակ:

Սանասար, Սասնա Ծուռն էր,
Առավ զենքեր, հեծավ իր ձին, գնաց:
Քարի մ՛գլուխ սիպտակ դղեկ մի տեսավ,
Դեմ արավ էդ դղեկին,
Ասաց. «Տեսնեմ՝ էդ Դեղձունի դղեկ չի՞»:
Գնաց, հասավ դռան, տեսավ՝
Ջոջ, ահագին դարգահ մի կո վեր դռան:
Կնաչեց.- Է, դուռ բացեք:

Համտոլ դևն էն դեհեն ձեն էտու, ասաց.
- Դու ո՞վ ես, դուռ բանամ վեր քեզ:
Սանասար ասաց.- Իմ անուն չե՞ս լսե:
Համտոլ ասաց.- Քո անուն ի՞նչ է:
Սանասար ասաց.-  Դու իմ անուն չես գի՞տի:
Համտոլ ասաց.- Չէ՛, չեմ գիտի:
Սանասար ասաց. - Ես էլ չեմ գի՛տի:
Թե իմ անուն ինչ է,
Իմ մոտ մոտեն լսեր եմ...
Համտոլ հարցուց. - Ի՞նչ ես լսեր:
Սանասար ասաց.- Ի՞նչ եմ լսեր:
Ճիժ էի. իմ մեր ինձ վեր կը թալեր
Ու կասեր՝ Համտոլի գրո՛ղ:
Համտոլ ասաց. - Որ դու իմ գրողն ես,
Մի քո մատ դռան ճղուն վե տուր դե՛ս...
Սանասար ասաց. - Ահա՛ քեզ իմ ձեռ:
Ու թև պարզեց էն դեհ:
Համտոլ ինչ որ էնոր ձեռ տեսավ, զարմանք մնաց:
Առավ իր ձեռաց մեջ, քամեց,
Ապա ինչպես լու մի Սասնա Ծուռ կծի,
Բան չկարցավ աներ էնոր:

Սանասար ասաց.- Համտոլ:
Մի քո՛ ձեռ տուր դըսա:
Համտոլ ըզձեռ էտու:
Սանասար ինչ որ էնոր ձեռ քամեց,
Համտոլի մոր ծծի կաթ արնի հետ մեկտեղ՝
Էնոր ձեռից էտու դուրս էղունգի բերնից:  

Jul. 5th, 2016

«Անմիտ մարդուն հարցրին, թէ ի՛նչ է իմաստութիւնը, եւ նա գտնո՞ւմ է արդեօք, որ իմաստութիւն կայ. նա պապանձուեց, եւ կարծեցին, թէ իմաստուն է:»

Առակներ

Profile

noni_no
noni_no

Latest Month

August 2016
S M T W T F S
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by chasethestars