?

Log in

No account? Create an account
ոչի՞նչ, որ ես չուրախանամ:
իմ իդեալը կատարելապես անկախ, ոչ մի տեղ չմտած ու չմտնող Հայաստանն է:
ուժեղ, անկախ, ինքն իրեն ու իր քաղաքացիներին, իր ինքնությունը, իր լեզուն, իր ԱՊԱԳԱՆ հարգող Հայաստանն է:
հա, նաև իր կորցրածին տեր լինելու հաստատակամությամբ ապրող Հայաստանը:
ու վատն էն է, որ ցանկության դեպքում էդ ամեն ինչն իրականանալիք բաներ են:
ու ես որ հատուկ չեմ գնում էս երկրից, նրա համար, որ իմ իդեալին տեր կանգնեմ: իմ բաժին իդեալին


չկա տենց պոստմոդեռն, որ ականջները ձգելուց շողուլի չգա: հարցն էն ա՝ գլուխ դնող կլինի՞, թե՞ չէ


1984-ը Թուրքիայում

գիրքը կարդալիս անընդհատ Թուրքիայի հետ էի զուգահեռներ տանում: հետո, սկսեցի փնտրել ու գտա: թե սովետն անցավ, Թուրքիայում օրուելականությունը ծաղկում է ապրում:
որերորդ շրջանով արդեն վերջին 100 տարվա մեջ:


Թուրքիայի անվերջանալի 1984-ը


Oct. 14th, 2017

2014 թ-ի սրբոց թարգմանչացի օրը Ռուբեն Վարդանյանն ու ՀՀ կառավարությունը բացեցին Դիլիջանի դպրոցը:
ինձ մոտ զգացողություն էր, ու հիմա էլ կա, որ ինադու ընտրվեց էդ օրը: Վարդանյանը երևի ուզեց տոնի իր հաղթանակը ոտնատակ տված լեզվի օրենքի ու հայերենի հանդեպ:

ու ինքն ու իր նմանները միշտ հաջողություն կունենան, ինչ կապրիզ ունենան՝ կառավարությունը կօգնի, որ իրականացնեն:

ի՞նչ ասեմ: ես էս գրառումն էն ժամանակ էդ օրն էի արել: անձնական վիրավորանք ոնց որ ստացած լինեի էդ օրը: ու մինչև էսօր էդ զգացողությունը կա: դրա համար չալարեցի, գտա արխիվներից:

եսիմ: հոգնեցինք մի տեսակ էսքան կռիվ տալուց:(

էս էր էդ գրառումը


համենայն դեպս էս աղմուկի տակով սիրուն սղում է օտար լեզուներով բնագիտական առարկաների դասավանդման հայեցակարգը:

ուզում եմ ևս մեկ անգամ շեշտել:

Լիբանանում ու Սիրիայում հայկական դպրոցներում հայագիտական առարկաներն անցնում են հայերեն, իսկ մնացած բնագիտական առարկաները օտար լեզվով (կարծեմ թե սկի ոչ էլ արաբերեն, այլ անգլերեն կամ ֆրանսերեն):
սա գաղթօջախներում:
Հայաստանի Հանրապետության պետական դպրոցներում ՀՀ պետական լեզուն հետ են մղում գաղթօջախի լեզվի կարգավիճակի՝ դրանով կանգնեցնելով հայերենի բնականոն հարստացումը ու զարգացումը՝ գիտությանը համընթաց:

- Հայերենը գիտության լեզու չի, - ասում էր Աշոտյանը՝ լեզվի օրենքի փոփոխությունների պատվերը կատարելիս:
հիմա էս մի կառավարությունը անցնում է էդ դատարկ հայտարարության իրագործմանը:

այ էս լուրջ վտանգ է: սա կանգնեցնել չի լինի, եթե սկիզբը դրվի էդ հայեցակարգով:


Sep. 29th, 2017

էս որ ասում են՝ հայագիտական առարկաները հայերեն (մեեեեծ լավություն են անում հայերենին, իբր), իսկ մնացածը՝ ցանկացած այլ լեզվով:

էս ձևով արևելահայերենը կդառնա արևմտահայերենի նման մեռնող լեզու, իսկ Հայաստանը՝ հայերի գաղթօջախ, քանզի գաղթօջախներում էլ՝ հայագիտական առարկաները հայերեն են, իսկ մնացածը՝ այլ լեզուներով:

լեզուն քիչ-քիչ հետաճ կապրի, հետո էլ դե Մատենադարանում կպահեն անգամ ԱԺ ամբիոնի ճառերը՝ որպես մեռած լեզվի պատմության օրինակներ

http://www.aravot.am/2017/09/29/910525/

անաղուհաց

ասում եմ՝ էն ժամանակ, երբ էս [էն ժամանակ՝ ապագա] Քրդստանի քարտեզները հայտնվեցին, եթե լինեին էս համաշխարհային սարդոստայնի մեյդան-հարթակները, հաստատ կծաղրեին, կհռհռային՝ վաաաայ, լօօօօօօօլ, կոնսպիրոգներ, կոնսթխվածքներ-բաներ...

իսկ տարիներն անցան, ու քրդերը հիմա քիչ-քիչ պետականություն են դառնում:

բա՞
ու հըլը՝ քանի երկրի ու ժողովրդի հաշվին

******

կարևորը՝ մենք քուրդ հանրապետական ունենք:
որ Քրդըստանի «հողերը» հասնեն Արմ Հայաստան, կարող ա վիզաների տրամադրումը հեշտացնեն:

իսկ մենք շարունակենք Հայաստանը ավերել-քանդակելը

********

մի դրական պահ էլ կա:
քրդերը որ Արևմտյան Հայաստանին տեր դառնան, հետո ա կարող ա մեր ցեղասպանությունը ճանաչեն:



Sep. 15th, 2017

ես նախանձ մարդ չեմ, ու Իսրայելն էլ իմ երազած երկիրը չի: սկի:
բայց
ես էս Լապշինի դեպքից հետո շատ ուզեցի, որ իմ պետությունը իր քաղաքացիներին էսպես վերաբերվեր:

ես չգիտեմ, թե Ալիևի ու իր կեղտոտ երկրի մասին էս համաշխարհային աղմուկն ինչքանով էր հենց Լապշինով պայմանավորված, կարող ա և ընդամենը 0,00001 տոկոսով, կամ ընդհանրապես պայմանավորված չէր, բայց փաստ է՝ եթե Իսրայելը ուժեղ չլիներ, եթե Իսրայելը չդողար իր քաղաքացիների վրա (մանավանդ, երբ նրանց նեղացնում են դրսում), Ալիևը Լապշինին բաց թողնողը չէր:

ու քանի իմ երկրում իշխանությունը էս աստիճանի չի դողացնում իր քաղաքացիների վրա, քանի իմ երկրի իշխանությունը իր քաղաքացիներին մենակ սպասարկող անձնակազմի դերում է տեսնում, ես չեմ հարգում ու չեմ հարգի էդ իշխանությանը: եղած-չեղած նրանք ինձ համար երևի թե մի հաշիվ են:

երևի թե




չկայացած հարցազրույց

Պերճ Զեյթունցյանի հետ այս հարցազրույցը պատրաստ էր վաղուց:
Այն ժամանակ, երբ փորձեցինք կապվել նրա հետ, հարազատներն ասացին, որ վատառողջ է: Հույս ունեինք, սակայն, որ կկազդուրվի այնքան, որ կկարողանա Անի Մարտիրոսյանի կազմած այս մի քանի հարցին պատասխանել:
Ցավոք...

Համենայն դեպս մտածեցինք այսպես դնել այս հարցազրույցը: Ի հիշատակ սիրելի գրողի:

Sep. 12th, 2017

էս քանի օրը հա մտածում եմ ինչի՞ մասին

հայտնի, ես կասեի՝ միջազգային, հանցագործ պաշտոնավորի բարեկամը, որն ունի մինի պաշտոն՝ ըստ իր կարողությունների ու կարգավիճակի, էնքան գոռոզ ու հպարտ է ման գալիս իր բարեկամության պահով, ասես իր բարեկամը նոբելյան մրցանակակիր է:

սա նորմալ չի, չէ՞: նորմալ մարդը պիտի ամաչի էդ մասշտաբի հանցագործի հետ փոքր իսկ առնչության համար: չէ՞

բայց մենք սովետի հոտած ժառանգությունը դեռ շալակած ման ենք տալիս հետներս:

իսկ էդ ժառանգության անքակտելի մասը պետությունից թալանող, գողացող բոլորն էին (լավ, գրեթե բոլորը), այսինքն՝ հանցագործները: ու հարգված էին հատկապես նրանք, ովքեր շատ էին թալանում ու հատկապես ի պաշտոնե:

թալանում էին՝ հանուն մարմնականի, իսկ իրար վրա գործ էին տալիս հոգեկան բավարարվածություն ստանալու համար (երևի):

մենք դեռ էդ նեխած ճահճից չենք ազատվել, ասեմ իմանաք



Sep. 10th, 2017

ինչ ուզում եք ասեք, բայց աշունն ու Երևանը ստեղծված են իրար համար:
այ մարդ, էսքան էլ համահունչ ու համառի՞թմ: զարմանալի բան է, բայց էնքան բնական է, որ աշնանը Երևանում լավ է: բոլոր ամիսների բոլոր օրերը:

ու որ ռադիոտան կողքով էլ անցնում ես, ու էդ մտքերիդ է միանում՝ «այստեղ եմ ծնվել, այստեղ մեծացել...» հնությունը, հասկանում ես, որ ինչ-որ կատարելության հասնող վիճակի ու համադրության մասին է էս ամեն ինչը:)



Sep. 9th, 2017

zvartnots.am կայքը անփոփոխ ռուսերեն է: գոնե zvartnots.ru լինի հասցեն, որ տրամադրվենք բացելուց


արդեն որերորդ օրն է՝ լրատվամիջոցները բացում եմ՝ ակնկալիքով, որ կկարդամ, որ Բյուրականի հրդեհը մարվել է: դե, մտածում ես, նախ Բյուրականում ո՞ւր ա անտառ, արագ կմարեն: երկրորդը, Խոսրովի հրդեհը 2 շաբաթ առաջ էր, Սյունիքում էր հրդեհ, պտի որ էս մեկն արագ ստացվի:

բայց արի ու տես, որ հրդեհը իր համար անտառն է ուտում: ու մինչև հիմա ԱԻՆը, չես հասկանում ինչի, չի բաշարում հարցերը լուծել:

իհարկե, հիմա հանգիստ ինձ կարելի է համարել պարապ դավադրապաշտից մինչև հակագիտականությամբ տառապող վիրտուալ մարտիկ, բայց գրողը տանի, ինչի՞ համար է էդ նախարարությունն ընդհանրապես:

երևի Խոսրովից հետո պիտի լավ պատժվեին անբաշար պատասխանատուները, որ իրավիճակն էսօր այլ լիներ:

էնքան փուչ ու չեղած տեղն իրենց փիարեցին, գովազդեցին, որ հիմա գործ կա կոնկրետ անելու, ու ի վիճակի չեք անելու (սրա վրա ֆեյսբուքի սանիտարներն ու դռուժիննիկները ինձնից կպահանջեն ներկայացնել մասնագիտական կրթության վկայական և առնվազն երկու տարվա աշխատանքային փորձ):

իսկ ԱԻՆ-ի փիար դեմքը այսուհետ և այլևս Խոսրովի ու Բյուրականի վառված անտառներն են ու էն էն սպիտակ նիսանով աշխատակիցը:

ուռա հայեր:



ու «հայ մեծերի» մասին

վաղը մյուս օր, որ ձեր երեխան տեսնի Տարոնի հոր նկարը ու հարցնի՝ մամա/պապա, էս մարդն ո՞վ ա, ինչո՞վ ա մեծ, ի՞նչ պիտի ասեք:

նայի դաստիարակածին, բալի՛կ ջան, հասկացի, որ մեծությո՞ւն էր, թե՞ մեծություն էր, որ իր վարչապետության տարիներին մոնումենտի անտառը մորթեցին, որ իր դաստիարակածի ու նմանատիպների համար տներ սարքեն:



ես կմիանամ Արցախի այսպես կոչված անկախությունը չտոնողներին, եթե դեմ չեք:

հմի որ Լոռին, հեռու տնից-տեղից, անկախանար, էլի՞ տոնելու էիք

մի-ա-ցում


  • The notion of "legitimacy" is a key one in US foreign policy toward adversary governments in countries that the US does not fear militarily (for example, because they have nuclear weapons). In the context of US foreign policy, the term "legitimacy" is a term of art that has a specific meaning. The usual notion of government "legitimacy" in international law and diplomacy, which the US applies to its allies without question, has nothing to do with whether we like the policies of the government in question or consider them just. Either you are the recognized government of the country, holding its seat at the United Nations, or you are not. Hardly anyone in Washington would suggest that the governments of Saudi Arabia, Bahrain, Jordan, or Israel are not "legitimate" because they were not elected by all of their subjects or because they engage in gross violations of human rights. Nor would many in Washington suggest that the governments of Russia or China are not "legitimate," however one might dislike some of their policies, their lack of democracy, or their violations of human rights. These countries have nuclear weapons and a permanent seat and veto on the UN Security Council, so challenging their legitimacy could have dangerous consequences. The US may complain about their policies, but there is no chance that it will challenge their "legitimacy."


and much more on Syria and wikileaks here


ասե՞մ ինչն է խնդիրը: նաև ինչն է:
ամեն ինչ, որ արվում է մեր կյանքում, ձևի համար է արվում, ոչ թե բովանդակության:

օրինակ շատ կենցաղային ու հոտավետ մի օրինակ: սանիտեկը:

բողոքել են մարդիկ շան հոտից, բակերի կեղտից, հակահիգիենիկ պայմաններից:
ի՞նչ են արել սանիտեկում: բակերը, որտեղ բողոքները շատ են եղել, տարել են, ջրել են: մի մեքենա ջուր են լցրել էդ աղբի տեղը:
նկարել են, դրել են ֆբ: որ թոզ փչեն, ձևը պահեն, որ տեսեք՝ գործ ենք արել:
ու ստացվել է: շատերը՝ վախ, վաաաաաախ, եկեք մեր բակերն էլ ջրեք:

իսկ բովանդակությունը մնացել է դատարկ: որ՛տև արել են ոչ թե հանուն մարդկանց կոմֆորտի, քաղաքի մաքրության, այլ հանուն ձևի:

ինչ է եղել իրականում ջրելուց հետո: էդ կեղտաջուրը հավաքվել է բակերում, հետո չորացել ու ...
բայց դա արդեն սանիտեկին չի հետաքրքրում: որ ասես, կասեն՝ էլի գոհ չեք, բա մենք ինչ անենք, մենք մեղավոր չենք և այլն:

եթե ուզենային մաքրել, այսինքն, եթե մտածեին բովանդակության մասին, ապա պիտի աղբը ավլեին, տեսնեին՝ ջուր լցնելու դեպքում ջրի ուղղությունը որն է լինելու, հատուկ հեղուկներով լվանային, մաքրեին, ճռճռացնեին: հետո նոր, դնեին ֆբ, եթե էդքան շատ էին մտածում զանգվածներին ուրախացնելու մասին:

բա՞

ու էսպես աղբի կառավարումից մինչև երկրի կառավարում (ներառյալ ընդդիմություն, որը նույնպես կառավարության բռնած ձևերին տեսք տալու ձև է)


մտնում ես երևանյան շոգի մեջ ու սկսում լող տալ կիսագիտակից վիճակում՝ բնազդաբար ճանաչելով ուղղություններդ:

զարմանում ես քաղաքը հեղեղած զբոսաշրջիկների ընտրության վրա: չկա՞ր մեկը էս մարդկանց խորհուրդ տար՝ հեռու փախչել էս արեգակնային հարձակումների ենթարկվող աֆալտ-բետոնից՝ անծառ, անծով, անգետ, անլիճ ու համարյա անշատրվան:

Նալբանդյան-Թումանյան խաչմերուկի շենքի շվաքին ծվարել է ծաղկավաճառ մի կին: տեսնում եմ, որ գունավոր հոտավետ մեխակներից ունի, որոշում եմ վերցնել:
- հես ա, էս չալաղաջներից տամ քեզ:

ու մի տեսակ մեխակները դադարում են մեխակներ լինելուց: գռեհկացել ենք, հաստատ ու ահագին:

բանկի անբարեհամբույր աշխատակիցների դեմքերին ու հերթին նայելով՝ որոշում եմ էնտեղից էլ դուրս լողալ:
ավելի լավ է՝ տուն հասնես: քանի ի վիճակի ես:

քանդած տպագրիչների շենքը, ցեմենտ խառնող ահռելի մեքենաները, փոշին, աղբը, աղբամանների հոտը...

քաղաքի անփառունակ ամառը:



Tags:

բա՞

տիպիկ ժամանակակից հայկական գյուղ

տուրիստներին էս ցույց տվեք, համ էլ ամեն ինչ բնական է: այսինքն՝ անբնական, բայց 25 տարի անփոփոխ կերպով ճիրաններում ապրող Հայաստանի համար լրիվ բնական:

«Ծով, մեղմ աշուն, լույսով ողողված կղզիներ, մանրիկ անձրևի թափանցիկ քող, որ ծածկում էր Հունաստանի անմահ մերկությունը: «Երանի նրան,- մտածում էի,- ով արժանի է կյանքում գոնե մի անգամ նավարկել Էգեյան ծովում»:

Աշխարհն այս շատ հաճույքներ ունի՝ կանայք, մրգեր, մտքեր, բայց վաղ աշնանն այս ծովը հատելը՝ մեկ առ մեկ մրմնջալով կղզիների անունները, իմ կարծիքով մեծագույն խնդություն է, որից հոգիդ կարող է ճախրել Երկնքում: Ուրիշ ոչ մի տեղ այդքան հանդարտ ու սահուն չես տեղափոխվում իրականությունից դեպի երազ: Նրանց սահմանները նոսրանում են ու նույնիսկ ամենահին նավերի կայմերը ծիլ են տալիս  ու խաղող: Իսկապես, ասյտեղ՝ Հունաստանում, հրաշքն անհրաժեշտության անխուսափելի պտուղն է:»

Նիկոս Կազանձակիս
«Հույն Զոռբան»

Profile

noni_no
noni_no

Latest Month

November 2017
S M T W T F S
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by chasethestars