?

Log in

հայկական գյուղի մասին

էն, որ կա իրականում և էն, ինչ կարելի էր անել Երևանում էշ-էշ սարքելու տեղակ:

******

- [ասենք] Հովակիմյան Վաղինակ Սերգեյի, - ներկայացավ պապիկը՝ մեզ հեռվից ձայն տալով: - Ես Մինասի դասարանցին եմ եղել...
երեխեքն արտագաղթած, տունը հնամաշ, գյուղը կիսաքանդ:
Մինասի տան տեղն էինք հարցնում: նկարագրեց՝ ոնց մոտենալ: կարծեմ էս ավերակներից մեկն էր:
ի՜նչ բնություն, ի՜նչ անտաշ լեռներ, ի՜նչ հստակ գծեր...

... Կրետեում մի գյուղ կա՝ Ֆոդելե: լեգենդ կա [ըստ իս ստեղծել են], թե Էլ Գրեկոն էդ գյուղում է ծնվել, չնայած հետազոտողները հակված են Հերակլիոնում ծնված լինելու վարկածն ավելի հավանական համարելուն:
անհայտ ավերակների վրա տուն են վերականգնել, գյուղը դարձրել կղզու այցեքարտերից: կոկիկ, ծաղկող, խնամված: տարեկան քանդակագործության մրցույթներ են անցկացնում-բան... Էլ Գրեկոյենց «տանը» նայելու բան գրեթե չկա, Էլ Գրեկոյին «պատկանող» միմիայն հայտնի նկարների ֆոտոներն են, ոչ մեկի չպատկանող վրձիններ ու չորացած ներկեր...
բայց գյուղն էնքան լավն է, որ քեզ խաբված գրեթե չես զգում, կամ դեմ չես, որ՛տև լավ տեղ ես ընկել...

իսկ էս տգետները, էս լուզեռները քաղաքի մեջ արհեստական գյուղ են ուզում սարքել:
իսկական գյուղը թողած: Մինասի Ջաջուռում, օրինակ, ի տարբերություն Էլ Գրեկոյի Ֆոդելեի, Մինասի նկարներից կան: լեգենդ չի, իրականություն: ոտքից գլուխ Մինաս շնչող իրականություն կա:

ի՞նչ ասես, ի՞նչ սպասես, ի՞նչ հասկացնես...

ատանկ

ՋաջուռCollapse )

փաստորեն էս խելոքներին թվաց, թե Հայաստանի տնտեսությունը էս 25 տարի որ չի զարգանում, փողերի տեսքից էր, վրաների դեմքերից:
Թումանյանի ու Չարենցի աչքը լավը չէր, էլ ուր մնաց Իսահակյանի:

դե լավ, հըլը Սարոյանին փորձեք:

կարող ա իսկականից ձեզնից չի



Jul. 11th, 2017

Ռուսաստանն ամեն ինչ ուզում է, որ իր ուզածով լինի էս տարածքներում:
հանուն արդարության, Ադրբեջանին իր ծախած զենքի գումարներից ՀՀ բյուջե էլ պիտի փող մտներ:

ախպերափայ, տըկ ախպերափայ

Jul. 10th, 2017

հետաքրքիր ստացվեց էս ոսկե ծիրանի ռեյտինգի գցումը:

/էնպես չի, որ ես հիացած եմ ոսկե ծիրանով, դրա կազմակերպչական որակներով և այլն, բայց դե ինչ-որ մշակութային տեղաշարժ էին փորձում անել տարիներով: ինչ-որ բան ստացվում էր, շատ բաներ՝ չէ, բայց դե: գոնե փորձում էին: համաշխարհային հզոր դեմքերի էին կարողանում հրավիրել, բերել և այլն, հասարակ մահկանացուներն էլ ուրախանում էին:
գոնե ինչ-որ տոնի ու դրականի զգացողություն կար էս ամենում/

և հանկարծ սողոսկում է էս լգմպտկկ թեմատիկան: ագրեսիվ փոքրամասնությունը ու նրան սատարող տարբեր դեմքեր (չնայած, էս դեպքում նույնիսկ ահագին միանման) մեկ էլ սկսում են աղմկել, հարայ-հրոց, թե մեզ էլի արգելեցին:

զանգվածային յախքերը ուղղորդվեցին դեպի ոսկե ծիրանը (ուղղորդվեցին, որ՛տև ինչքան հասկացա, խնդիրն եղել էր տարածքների վարձով տվողների հետ, ոչ թե հենց ծիրանի):

ու նայում ես մի քիչ քլիք ես անում էստեղ-էնտեղ ու հետևյալ ժամանակագրությունն է ստացվում:

և այսպեսCollapse )


Սևանի ջուրը ուզում են քաշել: լրջագույն հարց ա: էկոլոգիայի հերն անիծող:

«ուր է եկեղեցին», - վրդովված պիտի հարցնեին ամբոխները վրոդովված, էն էլ կաթողիկոսը կանչեց էդ ջրային տնտեսության գծով եսիմինչյանին, հարցուփորձ արեց, ով գիտի՝ ինչ ասեց, ոնց միջամտեց, ով գիտի՝ կարո՞ղ ա լսեն, և այլն և այլն...

«ինչ գործ ունի եկեղեցին» - այնուամենայնիվ որոշեցին վրդովվել ամբոխները վրդովված, որ՛տև մեջները կրում են բոլշևիկու հարյուրամյա գենը

սենց էլ ապրում ենք



ապրիլի տղաները հետ են գալիս: որ մեզ մենակ չթողնեն



էս կարգի վայրենություն չես պատկերացնում: չես ուզում հավատալ, պատկերացնել, որ Հայաստանի դատական համակարգը դեռ ի վիճակի է նման բաներ անել:
մի կողմից կապ չունի բացարձակապես՝ Արա Խանդոյանին են ծեծի ենթարկում՝ ազատամարտի պատմությունը մեջքին, թե իրենց խմբի շարքային անդամներից մեկին: որովհետև օրենքով արգելված է մարդկանց ծեծի ենթարկելը:

մյուս կողմից էլ շատ մեծ կապ ունի: որ՛տև չի կարելի էդ աստիճանի հաստագլխի տեղ դնել քեզ, որ իբր չես հասկանում՝ ում վրա ես ձեռք բարձրացնում:

երբ որ էն թուրք դիվերսանտներին ամեն օր լողացնելով, լպստելով պահում եք՝ ի ցույց աշխարհի, որ դուք շատ ցիվիլ եք ու հումանիտար, գրողը տանի, ո՞նց է ձեր ձեռքը բարձրացնում հայրենակցի վրա: էդ ձևով: էդ աստիճանի (չնայած, աստիճանը իրականում պիտի լինի 0, այսինքն՝ ոչ մի աստիճանի):

կա՞ էդ մարդկանց վրա հոդված: դատեք: մարդավարի: օրենքի խստությամբ տվեք պատիժը:

բայց հո դուք Թուրքիան չեք, արա, դուք Հայաստանն եք: տեղը չե՞ք բերում: ձեզ ո՞վ իրավունք տվեց իմ երկիրն էդքան իջեցնելու:


Tags:

շատ հավեսին նախագիծ: հավեսին ապրանք: ով կարող է, օգնեք դրական մարդկանց դրական ու նորարար գաղափարներին:

https://www.indiegogo.com/projects/volterman-world-s-most-powerful-smart-wallet-powerbank#/


Jun. 26th, 2017

մեռնեմ ձեռքներիդ զորությանը



էս տղան ամսի 16-ի զոհերից մեկն է...



հ.գ. ես ճիշտն ասած չեմ հասկանում ՊՆ-ի էս լռությունը: ակնհայտ է, որ վիճակը լարված է, իսկ մեզ պահում են ոնց որ բանկայի մեջ՝ սպասումներից ու անորոշությունից օդներս պակասում է:

ոնց որ ձեռ առնեն


երեկվա լուրը, որ Արարատյան հայրապետական թեմի ջահելները պատրաստվում են տրանսպորտային տարբեր միջոցների վարորդներին՝ վերջիններիս կողմից պաշտելի աչքի ուլունքների ու մի դոլարանոցի բուրգի պատկերի փոխարեն առաջարկել խաչեր կախել իրենց մեքենաների հայելիներից, թնդացրեց ֆբ-ն ու նրա առաջադեմ զանգվածներին:

ինչի՞ համար, - զարմանում ես:
ի՞նչ վատ բան կա, - շարունակում ես զարմանալ, - որ էդ զզվելի մուսուլմանական անճաշակ ու գռեհիկ աչքի ուլունքների ու փողապաշտական ծեսերի փոխարեն մարդկանց առաջարկում են խաչ և, հետևաբար, ճիշտ ուղղությամբ իրենց աղոթքներն ուղղելու հնարավորություն են տալիս:
կրթում են:
գլխի են գցում, որ կարելի է էսպես, որ ճիշտը սա է:

ու ծաղր ու ծանակ, մունաթ և այլն: անգամ իմ կողմից շատ սիրելի ու հարգելի մարդկանց կողմից: ադեկվատ մարդկանց կողմից:

զարմանում ես ահավոր:
ու տխրում:
էս աստիճանի, անառողջ անհանդուրժողականության համար:
որ կա քո կողմից շատ սիրելի ու հարգված մարդկանց մեջ:
նեգատիվ լցնող անհանդուրժողականության համար:


պետականության մասին

Անուշ Նագգաշեանը իր գրած մի գիրքն ինձ նվիրեց՝ «Այդ սերմը ես էի...»: գրքում Ցեղասպանությունը վերապրած նրա ընտանիքի պատմությունն է:

ընթացքում որոշ մտքեր հավաքվեցին:

կոտորածների, պետականության ու մեր մասին:

ահավասիկ


Սասուն Մկրտչյան

Երեկ Սասունը դարձավ 28 տարեկան:



Ամերիկայի Ներկայացուցիչների պալատը միաձայն քլնգում է Թուրքիային ու Էրդողանին:




վարչապետը կոմպլիմենտ արեց ավրորային՝ թե Հայաստանը դառնում է մարդասիրության կենտրոն, հետո կոմպլիմենտն իր վրա վերցրեց (դե որպես մարդասիրության կենտրոնի պետի տեղակալ), ու հիմա կառավարությունը ման ա գալիս կոմպլիմենտ ստացածի դեմքով՝ «շնորհակալություն կոմպլիմենտի համար» ժպիտով:


ճիշտն ասած, չեմ հասկանում՝ ազգս ինչի է էդքան վատ զգում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատանը կախած դրոշից:

ոչ մի լուրջ վերլուծաբան չէր կարողանա ավելի դիպուկ ու ճիշտ բնութագրել ՄԲ-ի վերջին մի-երկու հարյուր տարվա արտաքին քաղաքականությունը:

ինչի՞ է քարկոծվում անկեղծության էդ պոռթկումը:

ես հասկացա


ընդդիմությունը չի ուզում ընտրվի: նու, հայտարարում է, որ ուզում է, բայց չի ուզում:

որ՛տև ռեսուրս չունի: հավես էլ չունի: տակից էլ դուրս չի գա, եթե ընտրվի:

դրա համար էլ ք-պետի ու ավագանու ընտրություններին սկի մարդավարի քարոզարշավ չարեցին:
մտքներին լիներ՝ գոնե կմիավորվեին:

իսկ էսպես ավագանու նիստերին, ԱԺ-ում հանգիստ ու խրոխտ կդիմադրեն, կղժղժան, բան կանեն:
ազգի առաջ ճիշտ դուրս կգան, բայց՝ չհաղթած, որ՛տև պառլամենտի առնվազն կեսը էլի սաշիկն ա:



ասում են՝ նախորդ տարվա հետ հմմտած միասնական քննություններ հանձնողների թիվը պակասել է: 1500-ով: ոնց հասկանում եմ՝ միասնական քննություններ են տալիս, որ հետո պետական ՀԱՅԿԱԿԱՆ համալսարաններ ընդունվեն:

ֆրանսիական, սլավոնական, լոմոնոսով, ամերիկյան...

հըլը ուր եք, մի քանի տարի հետո գեղի կլուբեր են դառնալու պետական բուհերը: թող նոյան տապան սարքեն, բա ոնց:



Tags:

Profile

noni_no
noni_no

Latest Month

July 2017
S M T W T F S
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     

Tags

Syndicate

RSS Atom
Powered by LiveJournal.com
Designed by chasethestars